Hoge prioriteit bestrijding jeugdwerkloosheid

Rutger Kamphuis

08/01/2010

 		 Afval

Vanaf vanochtend wordt in onze gemeente het plastic opgehaald. Dit is goed want het gescheiden plastic wordt apart verwerkt en verkocht voor hergebruik. Het levert de gemeente dus geld op als er genoeg plastic wordt opgehaald.
 
Afvalinzameling en recycling zijn ‘hot items’ in de hele duurzaamheidsdiscussie en milieubewust zijn. Maar net als alle andere politieke onderwerpen is het stellen van prioriteiten een keuze.
Afgelopen jaar kwam deze problematiek in de gemeenteraad en men was het niet eens.
Afvalinzameling is dus ook een keuze die je maakt als politieke partij. Hoe belangrijk vind je het dat inwoners goed gebruik kunnen maken van hun afvalcontainers zonder deze telkens te moeten aanstampen (met de hand) of last te hebben van stank omdat de zon erop schijnt of het deksel echt niet meer dicht kan? In de commissievergadering begin oktober voerde Henk Kastenberg namens het CDA het woord en hij was duidelijk tegenstander van het eens per drie weken ophalen van de afvalsoorten. Volksgezondheid en welzijn mogen niet ter discussie worden gesteld. Natuurlijk wil je geld besparen als dat kan maar niet ten koste van alles. Vaker afval ophalen kost meer geld maar we weten allemaal welke voordelen dat zal opleveren.
 
Zoals al gezegd het is een keuze; wil je geld besteden aan volksgezondheid en welzijn door stankoverlast en overvolle containers tegen te gaan of wil je daar geen geld aan uitgeven. Het CDA wil geen concessies doen aan volksgezondheid en ziet daarom niets in het huidige voorstel om in keer per drie weken een afvalsoort op te halen. De PvdA en ChristenUnie daarentegen zagen wel heil in het voorstel van minder vaak ophalen. http://tinyurl.com/ykmwlj5 Schijnbaar kozen zij dus voor economische belangen en niet voor volksgezondheid en het welzijn van de inwoners. Dat is hun goed recht want daar gaat het immers om in politiek, keuzes maken, het is alleen niet mijn keuze. Want het hoeft niet altijd duurder te zijn als je verder kijkt. Zoals CDA-fractievoorzitter Isa Kahraman al in zijn column in ‘Twente Business’ schreef kan intensievere samenwerking met buurgemeenten leiden tot flinke kostenbesparingen en uniformiteit. http://tinyurl.com/yk3nwklHet hoeft dus niet altijd te betekenen dat het meer geld kost maar ook dit had Isa Kahraman al wel eens eerder aangegeven in de raad http://tinyurl.com/yfykare .
 
Toen ik in Canada was merkte ik al snel dat het er anders aan toe ging. In North Vancouver is afvalinzameling ook heel anders geregeld. Eén keer per week wordt het afval opgehaald op ‘garbage day’. Alles wordt dan ook opgehaald, dus niet slechts één soort maar alles wordt wekelijks opgehaald. Er zijn hier een aantal verschillende afvalsoorten, het restafval, algemeen, waar je alles in kan doen. Dan heb je speciale zakken of containers voor yard-trimmings, tuinafval. Dit is geen GFT maar alleen de T. Dit afval wordt naar de lokale verwerker gebracht waar alles versnipperd wordt en inwoners goedkoop snippers, grond en landvulling kunnen kopen wat ooit hun eigen afval was. Ook is er de ‘blue-box’, dit is de recyclebox waarin je materiaal als blik en glas kan doen en deze worden ook aan de straat geselecteerd en opgehaald. Ook zijn er twee zakken (geel en blauw) voor papier. De een is voor oude kranten, televisiegidsen en telefoonboeken en de ander is voor glossy papier, folders, magazines e.d. http://tinyurl.com/yzd5ode  En als alles is opgehaald wordt het op de kop gezet zodat het niet wegwaait en duidelijk zichtbaar is dat het leeg is. Het lijken erg veel verschillende dingen en erg veel werk om allemaal op te halen, dat valt op zich wel mee want de hoeveelheid die wekelijks wordt opgehaald per huis is natuurlijk niet erg groot. Dat kost misschien meer maar het is zoals gezegd een politieke keuze.
 
Eén ding is alleen wel belangrijk in North Vancouver; als het afval is opgehaald, ruim je boxen en containers op voor het avond wordt want anders komen de beren een kijkje nemen of er iets te halen valt. En dat is geen gein want ik heb ze gezien op straat, gewoon als je een blokje om wil lopen. Gelukkig hebben we geen zwarte beren in Rijssen en Holten om ons afval op te halen. Al zouden de PvdA en ChristenUnie dat misschien wel mooi goedkoop vinden.
 
 

http://www.maplemill.nl





23/12/2009

 		 Deposito Garantiestelsel

Ook ik was één van de gelukkigen in ons land die een bankrekening had bij DSB. Deze rekening had ik enkele jaren en ik heb de rekening geopend omdat ik het internetbankieren bij de Postbank rampzalig vond. DSB was gratis, makkelijk op internet en ze sponsorden vele sporters en sportteams, daarom koos ik voor DSB. Ik heb er nooit meer dan 200 euro op gehad maar het was altijd erg makkelijk om een tweede pinpas te hebben, voor pinnen bij andere banken en vooral ook in het buitenland als je niet weet welk pasje werkt.

Toen ik in Canada zat kwam er steeds meer slecht nieuws over DSB boven drijven. Ik had nooit angst om maar paar centen te verliezen maar had ook nooit gedacht dat iemand zo stom was om op televisie Nederlanders op te roepen het geld van de rekening af te halen. Ja als je een beetje weet hoe banken werken dan snij je daarmee de slagader door. DSB was natuurlijk erg fout bezig en moest drastisch hervormen maar zolang de liquiditeit er is heb je tijd om die hervormingen door te voeren. Door het plunderen van de rekeningen is die kans nooit gegeven en was faillissement niet te omzeilen. Plotseling kon ook ik niet meer bij mij €100,- die ik nog op de rekening had staan. Ik had me er al snel bij neergelegd omdat het gelukkig de DSB-rekening was en niet de andere die geblokkeerd was en daarnaast leek het mij ook wel eens interessant om het proces in te gaan van het depositogarantiestelsel.

Het heeft aanvankelijk even geduurd maar eind november kreeg ik een email van De Nederlansche Bank dat ik binnenkort meer informatie zou krijgen en dat het handig zou zijn dat ik vast een DigiD zou aanvragen indien ik dat nog niet had. Die had ik al wel dus ik deed verder niets. Begin december kreeg ik wederom een email, nu met de hele aanvraagprocedure. Het leek een lange tekst maar waar het op neer kwam was ‘klik hier, controleer de gegevens even en beantwoord een paar vragen en verstuur het formulier’. De vragen die ik moest beantwoorden waren dezelfde type vragen die je bij bijvoorbeeld een sport-medisch advies moet invullen. Heeft u ooit….. Bent u …… Antwoorden: Nee, nee, nee, nee, nee. Of zoals bij deze formulieren het woord was, ‘onjuist’. Ik moest inloggen met mijn DigiD (mijn 2e keer wachtwoord raden was goed) en op het eind moest mij wederom identificeren met DigiD. Natuurlijk het wachtwoord nu wel in één keer goed en zoals dat gaat heb je dan binnen 3 seconde een verificatiecode.

Al met al dus erg makkelijk en erg goed geregeld van de DNB. Daarna was het even wachten op het geld zelf maar dat kwam niet veel later ook al. Met spoedbetaling van de DNB werd de mij toebehorende 99,64 euro bijgeschreven. Mijn vermogen is dus weer intact, niet groot maar wel intact. 





11/12/2009

 		 Ninjapoliticus

Er waren 30 agendapunten, 10 algemene, 10 zonder bespreking en 10 met bespreking. Op 29 stond de benoeming en beëdiging van een schaduwraadslid en raadscommissielid, ik. Aanvankelijk had ik mijn familie nog gewaarschuwd; zonder informatiestukken is het soms moeilijk te volgen en het kan soms ook lang duren. Ik heb wel eens raadsvergaderingen meegemaakt die uren duurden en waarbij de fameuze krokettenmotie van Balkenende geen overbodige luxe zou zijn geweest. Ik zei al dat het niet erg was als ze later zouden komen bij de vergadering zodat ze die lange zit niet hoefden te doorstaan.

Wat na die uitnodiging kwam was de fractievergadering. Ik volg de fractie al een jaar maar zelden zijn de agendapunten zo snel onder ons voorbij geschoten. Het zou dus ook geen lange raadsvergadering worden die nog wel eens in een uur klaar zou kunnen zijn. Meteen trok ik mijn mobiel om mijn familie in te lichten dat ze maar gewoon bij het begin van de raadsvergadering moesten komen omdat het waarschijnlijk toch wel snel zou gaan. Dus donderdagavond was voor de vergadering iedereen bijeen in de publiekshal van het gemeentehuis voor een kop koffie en een heerlijk stukje banketstaaf die de bodes verzorgd hadden.


Ik had mijn familie uitgelegd dat de hamerstukken op de agenda erg leuk waren want dat gaat lekker snel. Over die punten is men in de commissievergadering het al eens geworden dus hoeft er niet meer gesproken te worden. Maar ook de bespreekstukken vielen snel ten prooi aan de denkbeeldige hamer van de burgemeester (want de burgemeester hamert niet). Het was iets voor 8, bijna een half uur in de raadsvergadering en ik werd naar voren geroepen. Rutger Kamphuis legt de eed afDaar heb ik de eed afgelegd en gezworen niet omgekocht te zijn, omkoopbaar te zijn en gewoon mijn best te doen zoals mijn eer en geweten dat zouden doen. En toen was ik schaduwraadslid.

De vergadering werd meteen gesloten (agendapunt 30) en ik werd van alle kanten gefeliciteerd. De bloemen vlogen me om de oren, van de gemeente, het CDA-bestuur, de CDA-fractie en alle raads- en schaduwraadsleden zijn langsgekomen om te feliciteren. Mijn zwager had een paar foto’s gemaakt die gretig aftrek vonden bij de pers en mijn moeder en zus werden bevorderd tot bloemenvasthouders. Een erg leuke avond die dus wat sneller voorbij was dan gedacht. En nu ben ik dus met 23 jaar schaduwraadslid en de jongste van allemaal.

De afgelopen maanden bracht ik door in Canada, in North-Vancouver. Met de mensen daar hou ik nog goed contact maar hoe leg je aan Canadezen uit wat een schaduwraadslid is en doet. Al snel bleek dat men toch een iets ander idee had bij ‘in the shadow’ en ‘commisionmeetings before councilmeetings’. Het vermoeden van duistere figuren en achterkamertjes was gezet en meteen werd er een titel voor gevonden. Iemand die in de schaduw, op de achtergrond vecht voor de samenleving: een ninja-politicus.

 

 http://www.maplemill.nl