Afscheid uit de raad
Je ontkomt er niet aan. Als je er eenmaal aan begint, weet je ook dat het een keer ophoudt. Om het met Prediker te zeggen: “Alles heeft zijn tijd”,
Bij het afscheid van burgemeester Koelewijn kreeg ik de afbeelding van de STEENAREND. Met daarbij de typologie ‘Hoogvliegend, met een weidse blik’. De steenarend heeft net zoals alle roofvogels een super goed gezichtsvermogen. Naar men zegt, is hij in staat een konijn te zien vanaf twee kilometer hoogte. Elk konijn is vanavond echter veilig, ik wijd mijn blik (in het kort) aan de achterliggende politieke jaren in Holten en Rijssen-Holten.
De start
Toen ik bijna 28 jaar geleden in 1982 aantrad als raadslid in Holten, volgde ik een tweetal oudgedienden op.
Van hen kreeg ik met enkele moedgevende woorden, ook hun stapels rapporten en tekeningen van de toen actuele zaken. Ondanks dat er in de jaren daarvoor al wel over was gesproken, zaten er toen weinig stukken bij die betrekking hadden op de verkeersproblematiek in Holten.
Direct al in december ’82 echter bleken de meningen over de oplossingsrichtingen in de raad ver uiteen te lopen. In hun voetspoor heb ik inmiddels een grote doos aan stukken aan de fractie overgedragen om het historisch perspectief door de jaren heen in beeld te houden.
Ik schets dit onderwerp om aan te geven dat het raadswerk niet iets is waarbij je ‘even’ iets afrond.
In tegendeel. Ik heb in de jaren geleerd dat je soms wel een hele lange adem moet hebben, wil je je idealen kunnen nastreven. En daarbij heb je dan ook nog de medewerking nodig van anderen en andere partijen. Vaak duurt een proces zo lang dat geen mens meer begrijpt waarom het zo lang moet duren. In ons democratisch bestel wordt hoge waarde toegekend aan informatie en inspraak en juist dat leidt soms tot een lange doorlooptijd, want zodra men aan de directe belangen van een burger komt, ligt het bezwaar (het is een goed recht van de burger) als het ware al in de gemeentelijke brievenbus.
Moraal: Denk niet dat wanneer je in de raad zit je het wel even zult maken. Je zult het samen met anderen moeten doen en je mag het algemeen belang nooit uit het oog verliezen.
Met welke idealen ben ik de politiek ingegaan?
Toen het CDA in 1980 als politieke partij vanuit een drietal christelijke partijen ontstond, ben ik zgn. ‘rechtstreeks lid’ geworden. Als christen in de politiek kun je en mag je je mijns inziens niet laten leiden door kerkelijke structuren en organisaties. Je mag je wel laten inspireren vanuit je geloofsovertuiging. Daarom vind je christenen (ook in deze gemeente) terug binnen andere politieke partijen. Mijn drijfveer om de gemeentepoltiek in te gaan kwam voort uit maatschappelijke betrokkenheid op ontwikkelingen zowel in het land als in de directe sociaal- maatschappelijke woonomgeving, die ik in het CDA het best zag te realiseren.
Door tot de gemeenteraad toe te treden krijg je er ook een verantwoordelijkheid bij. Niet alleen je eigen idealen, maar ook die van de kiezers die je vertegenwoordigt. Daarboven heb je het algemeen belang na te streven. Terugkijkend is het meebesturen van de gemeente zowel voor als na de herindeling de tijdsbesteding volledig waard.
Tussentijds
Natuurlijk waren er ups en downs.
- Als ups ervaar ik de 7 keer dat ik als gekozen volksvertegenwoordiger de eed in de raad mocht afleggen, met de woorden ‘Zo waarlijk helpe mij God Almachtig’. Ik beschouw die woorden naast een bevestiging ook als een gebed dat je uitspreekt aan het begin van een raadsperiode, immers je spreekt uit dat je het raadswerk doet dankzij en in afhankelijkheid van de Schepper. Voor mij hoeft er dan de formaliteit van een ambtsgebed in de raadsvergadering niet meer bij.
- Alle besluiten van de raad waar je achter kunt staan zijn vervolgens ‘ups’, daarmee wordt weer voortgang gemaakt met beleid ten dienst van de inwoners van je gemeente. Zo ervaar ik bijv. de herindeling als een vooruitgang. We hebben ons vanuit beide gemeenten als CDA samen met PvdA en VVD er voor ingespannen. Ik besef dat er ook nu nog inwoners zijn die het op zijn minst als een noodzakelijk kwaad betitelen. Zij leggen de nadruk op de culturele verschillen en uiten te pas en te onpas kritiek op het gemeentelijk beleid. Die verschillen zullen er misschien wel altijd blijven maar dat hoeft geen belemmering te zijn om één bestuurlijke eenheid te vormen.
Momenteel is landelijk het gevaar van polarisatie zeer groot geworden, nu met name de vrijheid van godsdienst door sommigen selectief wordt toegemeten. Je mag wel naar de kerk en de synagoge, maar niet naar de moskee. Zodra een dergelijke polarisatie binnen onze gemeente zich voordoet, zullen we die eensgezind moeten bestrijden.
Het beeld van 28 jaar raadslidmaatschap laat zien dat er veel zaken zijn gerealiseerd. Maar naast ups waren er ook downs. Ik wil er twee noemen:
- Allereerst het nog niet gerealiseerde verkeersluwe centrum van Holten. Nadat het VSP Holten in december 2000 al van ‘kaft tot kaft’ werd vastgesteld, duurde het tot juli 2009, dat een nagenoeg gelijk plan door de raad werd aangenomen. Het heeft veel te lang geduurd. Een teleurstellende gang van zaken. Nu echter de verkiezingsuitslag in Holten instemming laat zien met het in juli geformuleerde beleid, gaat het er op lijken dat in de komende periode de schop in de grond gaat.
- Hoewel er in elke raadsperiode wel gebeurtenissen zijn die je liever niet zou willen, heb ik de laatste periode zowel voor de raad als voor het CDA als een mindere periode ervaren. Op de politieke gebeurtenissen wil ik op dit moment niet te diep meer op ingaan. Daar is eerder voldoende over gezegd, maar het heeft bij de inwoners in eerste instantie niet bijgedragen aan een positief beeld van de gemeenteraad. Of deze nieuwe raadzaal er aan heeft bijgedragen weet ik niet, maar het feit is wel dat vanaf 1 sept. 2008 het heel wat beter gaat. Dat zal ook de uitdaging voor de nieuwe periode moeten zijn. Aan het ingezette beleid zal het niet liggen, dat heeft bij de laatste verkiezing instemming gekregen van onze inwoners. Vanaf 1986 ben ik met een kleine onderbreking fractievoorzitter geweest van de CDA fractie. Leiding geven aan de fractie en de grote lijnen in de gaten houden. Dankzij mijn collega CDA’ers, zij die nu achter de tafel zitten, maar ook zij die als oud-raadslid vanavond aanwezig zijn, was het niet moeilijk. Behalve dan deze laatste periode die gekenmerkt werd door personele wijzigingen onder emotionele omstandigheden. Beste vrienden bedankt voor jullie steun.
Ik blijf nog wel even meelopen als commissielid, maar wens jullie CDA fractie, raad en College Gods zegen toe in jullie werk. Moge het zijn ten dienst van alle inwoners van onze gemeente.
Tenslotte
Ik ben dankbaar dat ik in de 7 raadsperiodes van de 353 raadsvergaderingen er maar 5 hoefde te missen en dat meestal ook nog vanwege vakantie.
Zoals u allen weet staat in artikel 125 van de grondwet dat de gemeenteraad aan het hoofd staat van de gemeente. Maar het hoofd kan niet zonder de ledematen. Ik mocht samenwerken met 63 collega’ s van een 7 tal partijen.
Daarbij waren 8 burgemeesters, 5 gemeentesecretarissen, 3 griffiers en 17 wethouders betrokken. Ik ben ervan overtuigd dat we ondanks soms politieke tegenstellingen veel hebben bereikt voor onze gemeente (eerst Holten en daarna Rijssen-Holten)
Hen allen wil ik danken voor de in het algemeen prettige samenwerking. Dat geldt ook voor de massa’s ambtenaren die achter de schermen toch elke keer de nukken van een gemeenteraad moeten vertalen in een concrete aanpak van het beleid.
Op de publieke tribune zitten vanavond minstens 4 personen die daar nog nooit gezeten hebben, mijn kinderen, Erwin, Marjon, Elsbeth en Sigrid. Een groot gedeelte van hun leven hebben zij een vader meegemaakt die politiek bezig was, dus veel niet thuis. Ik heb gelukkig nooit gemerkt dat zij daaronder hebben geleden. Misschien wel onder het feit dat huize Dul in de Holtense periode ongeveer het zenuwcentrum van het CDA was. Gedurende lange tijd is Anneke secretaris geweest van de plaatselijke afdeling en de bestuursvergaderingen werden dan in de huiskamer gehouden. Voor de kinderen was dan even geen plaats. Het is trouwens wel aan te bevelen dat de partner ook enigszins politiek is betrokken. Ik zal het niet ontkennen, enige correctie en relativering is soms wel eens nodig. U begrijpt dus dat mijn terugtreden uit de politiek voor mijn vrouw een grote verandering zal betekenen. Hoewel ik dan wel geen bestuurder meer ben in de raad, in de kamer kom ik niet aan bod, daar houdt zij terecht de touwtjes in handen.
Anneke bedankt voor je ondersteuning in de afgelopen jaren.
Zoals gezegd aan alles komt een eind. Ik draag het stokje over aan een jongere opvolger en nog wel uit Holten (Roland Cornelissen). Het fractievoorzitterschap is al in goede handen bij Isa kahraman. Klaar voor de komende periode. |
